close
تبلیغات در اینترنت
خرید دامنه
کشت و تکثیر انبه
loading...

علم کشاورزی

کشت و کار: درخت انبه نیاز به محلی آفتابی و یا زهکشی خوب و خاک عمیق دارد. در اوایل کشت درخت نیاز به قیم دارد و در شرایط مناطق گرم و خشک در سالهای اول نیاز به (درختان) سایبان دارد.باید زهکشی هوایی خوبی داشته باشد. زمان کشت در واقع رکود نهال است و معمولا در حدود 18 ماهگی در محل اصلی کشت می شوند.کشت در اوایل بهار پس از رفع خطر سرما که ضمنا درخت بتواند قبل از رسیدن به تابستان به اندازه کافی ریشه تولید کند و مستقر شود. اضافه کردن مواد آلی به خاک محل کشت، کم کردن برگها برای کاهش تبخیر، جلوگیری از کاهش…

کشت و تکثیر انبه

ALIZADE بازدید : 728 سه شنبه 09 / 06 / 1395 : 14:56 نظرات ()
کشت و کار:
درخت انبه نیاز به محلی آفتابی و یا زهکشی خوب و خاک عمیق دارد. در اوایل کشت درخت نیاز به قیم دارد و در شرایط مناطق گرم و خشک در سالهای اول نیاز به (درختان) سایبان دارد.باید زهکشی هوایی خوبی داشته باشد. زمان کشت در واقع رکود نهال است و معمولا در حدود 18 ماهگی در محل اصلی کشت می شوند.کشت در اوایل بهار پس از رفع خطر سرما که ضمنا درخت بتواند قبل از رسیدن به تابستان به اندازه کافی ریشه تولید کند و مستقر شود.
اضافه کردن مواد آلی به خاک محل کشت، کم کردن برگها برای کاهش تبخیر، جلوگیری از کاهش رطوبت خاک با پوشاندن اطراف نهال با مالچ (مثلا با پوشش پلاستیکی سیاه برای آبیاری قطره ای) روش خوبی است. در نواحی خیلی گرم مالچ طبیعی بهتر است. حفاظت از باد با استفاده از بادشکن و همچنین استفاده از قیم مفید است.
فواصل کشت وکار:
فواصل کشت بسته به رقم وشرایط محیطی دارد. امروزه فواصل ردیف ها 9 متر و فواصل روی ردیف 5/4 متر در نظر گرفته می شود که پس از بزرگ شدن، درختان روی ردیف یک در میان حذف خواهند شد. کشت پرچینی با فواصل ردیف 8-6 متر و فواصل روی ردیف 5/3-5/2 متر به کار می رود. در هندوستان فواصل در خاکهای غنی تا 14-12 متر و  در خاکهای معمولی و ضعیف تر در فواصل کمتر وحدود 10 متر کشت می شود.
خاک:
انبه در هر نوع خاک با زهکشی خوب رشد می کند. از خاکهای سنگین و خیلی مرطوب باید اجتناب شود. PH بین 5/7-5/5 مطلوب است. انبه مقداری به خاکهای قلیایی متحمل است. برای رشد خوب نیاز به خاک عمیق برای تأمین رشد گسترده ریشه دارد. برای تغذیه صحیح استفاده از نمونه های برگی درست قبل از گلدهی از فلاش آخر رشدی که بالغ شده است استفاده می شود. در درختان بالغg700 N، g400 p_2 o_5،  750g k_2 o برای هر درخت در سال مصرف می شود که در 4 قسمت در سال داده می شود. محلول اوره 4%  روی برگها در افزایش محصول و کیفیت برخی ارقام موثر بوده است.
آبیاری:
میزان آب موردنیاز انبهmm 1700-1100 در سال است. حداقل آب برای تولید تجارتی mm 635 است اما به علت تحمل بالای درخت،حتی در mm 300 نیز زنده می ماند.آبیاری در فصل گرم ودر مناطق خشک بایستی انجام گیرد.بسته به شرایط خاک و اقلیم آبیاری در فواصل یک تا دو هفته تا موقعی که میوه برداشت شود انجام می گیرد.
زمان مهم برای آبیاری در طی رشد و نمو میوه است و کمبود آب می تواند موجب کاهش محصول شود.سیستم آبیاری بارانی نیز خوب بوده است. پس از برداشت میزان آبیاری کاهش می یابد و فقط از پژمردگی جلوگیری می شود.آبیاری پس از 1 تا 2ماه افزایش می یابد تا گلدهی و رشد جدید تشویق شود.
هرس:
برای کنترل اندازه درختان هرس در اواخر زمستان و اوایل بهار بدون از دست داده میوه ها انجام می شود.. تشکیل فرم با توجه به اندازه بزرگ درخت به صورت محور تغییر یافته است. در طی باردهی درختان سالم نیاز به هرس کمی دارند و مقداری هرس به تشویق رشد جدید ویکنواخت سازی میوه دهی کمک می کنند حذف مقداری از خوشه گل ها در طی سالهای با گلدهی شدید نیز مقداری به کاهش سال آوری کمک می کند.
حفاظت از سرما:
در طی 2 سال اول درختان باید حفاظت بیشتری بشوند و پوشاندن درخت ممکن است کمک باشد.صدمه سرما با گرم کردن باغ، پوشاندن تنه با کاه و کلش آبیاری بارانی کاهش می یابد. در صورتی که سرما صدمه ای وارد کرده باشد باید تا رفع کامل خطر صبر کرد و سپس قسمتهای مرده هرس و حذف شود.
 
نیازهای اقلیمی:
نیاز به اقلیم عادی از سرما دارد، بین 25درجه شمالی و جنوبی و تا ارتفاع حدود 900متر از سطح دریا کشت می شود. گلها و میوه های جوان در کمتر از 5℃ حتی برای مدت کوتاهی ممکن است صدمه ببیند. درخت جوان اگر دما به زیر -1℃ برسد به شدت صدمه می بیند. درختان بالغ می توانند دوره های کوتاه دمای تا -3/5℃ را تحمل نمایند.
اقلیم گرم وخشک برای تشکیل میوه مناسب است. در ایران در ناحیه جنوب وجنوب شرقی(هرمزگان و سیستان و بلوچستان)کشت و کار می شود.
ارقام انبه:
 
ارقام انبه در دو گروه قرار داده می شوند: انواع تیپ هندی که دارای میوه های با رنگ زرد، نارنجی یا قرمز در هنگام رسیدن هستند و میوه های تیپ هندو – چینی یا فیلیپینی که میوه در هنگام رسیدن سبز باقی می ماند که انواع مرغوب انواع تیپ هندی هستند. ارقام از نظر کم و یا عاری بودن از فیبرهای روی بذر و عدم طعم تربانتین برای صادرات مهم هستند. ارقام از نظر مقاومت به برخی امراض، اندازه میوه، تطابق پذیری آب وهوایی و پلی امبریونی متفاوت هستند.
 
 ارقام متعددی از انبه وجود دارد. درهنودستان بیشتر از 500 رقم نام برده شده است.برخی از آنها شامل»
 
Kent-keitt-Irwin-Aloha-Brooks-Cambodiana-Carabo و بسیاری ارقام دیگر است. رقمBomby yellow (Bomai) زودرس و با کیفیت خوب است. رقم Bangalora میان رس و کیفیت عالی با برادهی مرتب و قابلیت نگهداری خوب است. رقم Banganapally (Baneshan) با کیفیت خوب اما کم بار است.
 
  در ایران بدلیل روش تکثیر بذری انبه و احتمال ایجاد ژنوتیپ های حاصل از لقاح، تنوع قابل ملاحظه ای بین انبه ها دیده می شود و بررسی هایی برای مشخص کردن ژنوتیپ های مرغوب و معرفی آنها صورت گرفته است اما رقم های شاخصی که معروف باشند در جایی ذکر نشده است.

تکثیر انبه:
کشت بذر از میوه های تازه برداشت شده با حذف پوسته سخت بذر و قبل از خشک شدن آن صورت می گیرد (بذر حساس Recacitrant). میزان زنده بودن بذرها به سرعت کاهش میابد و بنابراین باید سریعتر کشت شود. بذرها در طی 2تا4 هفته جوانه میزنند و پا گرما می تواند به جوانه زنی بذر کمک نماید. از نگهداری بذر در کمتر از  10℃ و یا به صورت خشک شده باید اجتناب شود (بدلیل حساسیت به سرما و خشکی).
نهالهای پلی امبریونی بایستی به آرامی به طوری که کوتیلدونهای آنها از دست نرود از یکدیگر جدا شوند. نهالهای بذری بسته به ژنوتیپ و شرایط محیطی در 3تا 6 سالگی می توانند به گلدهی برسند که ممکن است در برخی ژنوتیپ ها طولانی باشد.
برخی ژنوتیپ ها فقط نهالهای جنسی تولید می کنند و لذا حتما بایستی پیوند شوند. روش های تکثیر غیرجنسی شامل پیوند زدن در ماههای بهار تا اوایل تابستان است. پیوند نیمانیم، جانبی و مجاورتی به کار برده می شود و پیوندهای اسکنه و تاجی نیز استفاده می شوند. پیوند جوانه نیز درصدی موفقیت داشته است. در فلوریدا از پیوند قاشی Chip budding معمولا استفاده می شود. در هندوستان پیوند مجاروتی Approach grafting از زمانهای قدیم متداول بوده است. حضور تعدادی برگ روی پایه در زیر محل پیوند به گیرایی آن کمک خواهد کرد.
پیوند جوانه در انبه مشکل است چون پوست به راحتی از چوب جدا نمی شود تا اینکه کاملا شاخه برسد،همچنین تولید شیرابه از محل زخم(که از مشخصه های گیاهان این خانواده است)که البته هر چه سرعت قرادادن جوانه و بستن بیشتر باشد پیوند جوانه موفق تر می شود و از همه مهمتر حساسیت جوانه های انبه به تغییرات فصلی است. اگرچه پیوند جوانه اقتصادی است اما فقط در مناطقی که دارای رطوبت بالا است مقداری موفق است.
قلمه زنی به طور معمول در انبه موفق بوده است. خوابانیدن هوایی نیز برای تکثیر آن استفاده شده است. قلمه برگ دار (چوب نرم و نیمه خشبی) زیرمیست و با کاربردIBA می تواند ریشه دار شود.
 
 
 
 
 
برچسب ها کشت و تکثیر انبه ,
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟